|
Lotgenotencontact
Depressief.nl is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de reacties op dit lotgenotenforum noch voor de inhoud van andere websites die hier genoemd worden.
Ik ben al een hele tijd mijzelf niet. Ik ken mijzelf niet meer. Ik weet niet hoe ik dat uit moet leggen. Woorden zeggen maar zoveel. Gevoelens zijn bedrieglijk en verwarrend. Ik lijk te ingewikkeld. Was zo sterk. Ik dacht dat emotie mij niet deerde. Ik begrijp mijzelf niet. Teveel bezig met het ik. Hersenspinsels. Schijn bedriegt. Er is wil. Maar weinig wilskracht. Ik ben moe. Alles lijkt ver weg. Ben niet zeker van mijzelf, over mijzelf. Over mijn kunnen. En morgen kan dat weer anders zijn of lijken. Ik lijk te zweven. Alles leek logisch. Nu is logica ver te zoeken. Ik zweef. Weet niet of mijn wil reëel of mogelijk is. Weet niet of er hoop is, of moet zijn. Heb mijzelf te vaak teleurgesteld. Alles lijkt een opstapeling van teleurstellingen. Mijn leven is als een glijbaan: ik kom langzaam omhoog, glij te snel naar beneden. Een donkere waas, een mist, lijkt mijn heldere kijk te vertroebelen. Alles en iedereen lijkt ver weg. Ik wil weg. Weg uit mijn gecompliceerde leven. Weg uit mijn gedachten. Ik wil mijzelf verschuilen. Voor alles en iedereen. Zodat ik geen fouten kan maken. Achteraf.. ja achteraf… dan blijkt juist dat de fout te zijn waarschijnlijk. Althans dat denk ik. Onzeker? Dat is zeker. Alles.
Dit schreef ik in 2006 of 2007. Ik was depressief. Ik kan nu eigenlijk pas een half jaar zeggen dat ik er helemaal vanaf ben. Gelukkig. De enige tip die ik heb voor lotgenoten: Hou vol. Het wordt wel weer beter. Maar wees constructief bezig dit te verwezelijken. Zoek hulp. Ik ben pas echt weer beter geworden door medicijnen. Wellbutrin gebruikte ik. (word ook gebruikt voor stoppen met roken, leek mij daarom redelijk onschuldig) Succes!! Reacties op dit bericht:Geschreven door: gewoon op Donderdag 11 Maart 2010 om 01:40 Gek bericht? Ik wil hier reageren op het bericht van stien, dank je voor je eerlijke en opbouwende woorden, veel mensen kunnen zich er aan optrekken. dank je. ik las iets over zelfmoord, dat iemand er nu nog geen lef voor heeft, wel nu laat ik jullie allemaal uit de droom helpen die met zulke gedachten rondlopen, een einde aan hun leven te maken. Op de eerste plaats kun je geen einde aan je leven maken, het leven kan niet beeindigd worden, om dat we eeuwig zijn. Zodra je jezelf hebt gedood, zal je geest in het stoffelijk lichaam blijven, en daar niet van los kunnen komen, dat betekent dat je geestelijk leeft, maar lichamlijk dood bent, je stoofelijk lichaam is niet meer te gebruiken, omdat je de verbinding van je geestelijk lichaam met het stoffelijk lichaam hebt verbroken. het geestelijke koord is verbroken. En door God of Zijn geesten het niet hebben gedaan, kun je niet weg uit dat stoffelijke lichaam. je zult moeten meemaken hoe je lichaam verrot, je zult bewust de stank van de ontbinding ruiken, en je zal de komende jaren aan je lichaam vastzittend de ontbinding moeten meemaken. Lach hier niet om, want het is de waarheid, dit is een ernstige waarschuwing voor iedereen die met zelfmoord plannen rondloopt. Jullie depressie is kinderspel vergeleken met de hel die je wacht na zelfmoord. DOE HET NIET God is geest, en wij allen zullen ooit weer eens geesten zijn zonder ons zware stofflijke lichaam, en als god ons halt, dan zul je pas echt leven, en geluukig zijn is dan veel te zwak uitgedrukt, Denk er goed om dat na zelfmoord is er geen weg meer terug, jullie zijn gewaarschuwd, verdraag je depressie, want het andere alternatief is een ware hel. Geschreven door: gewoon op Donderdag 11 Maart 2010 om 01:45 Gek bericht? PS let niet op mijn fouten, ik typ te snel, en ik ben moe, zo lees er overheen. Groet gwoon Ook u kunt reageren op dit bericht:!! Wij wijzen u er met nadruk op dat het lotgenotenforum openbaar toegankelijk is en dat o.a. Google deze website indexeert. Let u dus op met uw persoonlijke gegevens als u niet wilt dat deze via het internet te vinden zijn.
|
Alle MediStart websites
|
