Ga naar de beginpagina van Depressief.nl

Lotgenotencontact

Depressief.nl is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de reacties op dit lotgenotenforum noch voor de inhoud van andere websites die hier genoemd worden.

anja

Geschreven op: Dinsdag 9 Februari 2010 om 20:43
Gek bericht?

hallo allemaal,

heb een vraagje, ik ben al ruim een jaar thuis overspannen.
loop al vanaf het begin bij de psy, en heb in het begin ook oxzazepam geslikt voor angst en paniek aan vallen.
maar nu heb ik sinds een maand ongeveer steeds negatieve gedachtes.
als ik bv iets op tv zie over moord of zo neem ik dat erg in me op, zo erg dat ik er vaak aan moet denken.
en vaak ben ik zo bang dat ik dood ga, maar denk niet aan zelf moord, dat wil ook niet er is nog zoveel leuks in m''n leven.
ook het ik de laatste tijd toch veel zin om meer dingen te gaan doen ik zit ook net weer op sport erg leuk.

denken jullie dat ik depresief word?

ik denk het zelf eigenlijk niet denk dat ik gewoon in een soort van dip zit m''n lichaam kan het even niet aan.
vandaag belde m''n psy ze zei ik denk dat je AD nodig hebt voor het laaste stapje.
schrok er erg van, wou het niet, maar nu ben ik al zo ver dat ik toch maar even naar de huisarts ga, misschien kan het me helpen om het laaste stapje te zetten.

hebben jullie tips over AD welke hebben weinig bijwerkingen enz?

dank jullie wel,  

Reacties op dit bericht:

Pagina 1 van 5 pagina's met reacties
[1 2 3 4 5]

Geschreven door: ikje op Dinsdag 9 Februari 2010 om 21:07 Gek bericht?

hallo anja!!

Je geeft jezelf al antwoord op je vraag!! En jij bent de enige die het antwoord weet dus heb je in ieder geval al geleerd om naar jezelf te luisteren

Over Ad-pillen, zelf heb ik met vele ervaring, heeft het bij mij nooit geholpen. Mijn gevoel werd minder intens maar ook mijn positieve gevoel wat later uitmonde in een mat-gevoel. Tjsa en naar mijn idee, nu ik al ruim 2 jaar zonder medicatie ben, het fijne is dat ik de positieve gevoelens intens kan beleven. En de negatieve ook, want die geven mij sturing en duidelijkheid over hoe ik me voel, wat ik (voor even) moet laten of juist weer beter kan doen enzo..

Als laatste opstapje zou ik jouw willen adviseren om nog even iets dieper tot jezelf te komen. En het niet af te zwakken in pillen. Met die pillen schakel je gevoelens uit of minder alleen de oorzaak, het probleem blijft bestaan. En als je al zover bent, kan je best op jezelf vertrouwen, lijkt mij zo

Dit is mijn advies en mijn idee over pillen. Is aan jouw de keus om te doen wat het beste voor jouw voelt!

Vertrouw op jezelf!! Geloof in jezelf!!

succes

liefs ikje


Geschreven door: Skanner op Dinsdag 9 Februari 2010 om 21:09 Gek bericht?

Elke AD heeft bijwerkingen. Maar het verschilt van persoon tot persoon in welke mate je er last van krijgt. Is dus bij iedereen verschillend. De ene persoon krijgt giga last van Seroxat, de ander niet, de een merkt niks van Efexor, de ander juist weer wel. Uitproberen dus! En met lage dosering beginnen maar dat weet je psychiater ook wel.

Sterkte!


Geschreven door: anja op Woensdag 10 Februari 2010 om 08:46 Gek bericht?

dank jullie wel voor de reacties.

idd geef me zelf al een antwoord ik weet het ook wel maar het is nu zo''n warre boel in me hoofd.
ik heb besloten dat ik straks om 11.10 naar de huisarts ga en me laten voor lichten over AD en eens horen hoe hij er over denkt en misschien zegt ie ook wel ik zou het niet doen, of neem iets anders.
m''n moeder gaat even met me mee, want die weet hoe ik tegen over medicijnen sta.

ik moet nu vliegen moet om 9 uur sporten

anja


Geschreven door: ikje op Woensdag 10 Februari 2010 om 10:25 Gek bericht?

fijn he dat we onszelf advies kunnen geven?

Ja dat begrijp ik van je warboel, herken ik! Wat helemaal niet betekent dat je in de war bent, is alles ff door elkaar gehutseld en kun je wanneer je eraan toe bent het weer terug op zun plek zetten. En zo simpel is het maar net

Mijn ervaring is, dat wij dingen erger maken dan dat ze zijn. Doen we niet alleen, doet onze omgeving aan mee
Overal staan tijden voor. Als je twee weken onafgebroken somber bent, mag je praten over een depressie. Als je twee weken lang het in je rug hebt, kan je pas er iets aan laten doen. Een gebroken been geneest in zes weken. enzo..
Wat ik hiermee wil zeggen is, dat als we onszelf even niet prettig voelen, moeten we gelijk hulp want het gaat niet goed met ons!!!
Terwijl in de periodes die voor onszelf het minst prettig voelen (somber,moe, pijn,verdriet) in die periodes juist het meeste psychologische werk wordt verricht. Vaak hebben mensen een diepte-punt nodig in hun leven om dan vervolgens anders te kunnen zien en/of te handelen. Ik zat laatst Theo Maassen te kijken en hij zei iets wat nu mooi van pas komt

dat crisis in het woordenboek betekend dat er een moment is gekomen dat er het besef is dat het zo niet langer kan en het noodzakelijk is dat er een verandering plaats gaat vinden!
(dit zijn mijn eigen woorden, heeft ie het zo ongeveer bedoelt!!)

Als er nu een dieptepunt is, mogen we zoeken naar een manier om verder te gaan zonder dat we later weer in een ''''crisis'''' hoeven te raken

Dus is het helemaal niet erg om eens je rot te voelen. En wie zegt dat we na twee weken somberheid depressief zijn? En als mijn been binnen vier weken al is genezen, is dat dan een wonder?

Voor alles is een tijd alleen is die al beslist door de mensheid!!

Mensen reageren vanuit een paniek als ze iemand een week zien gebukt gaan. Terwijl dat vaak niet nodig is!!

Verstandig dat je iemand met je meeneemt naar de huisarts! Goed dat je daarin jezelf serieus neemt..

Succes bij de dokter en blijf bij wie jij bent en vertrouw op je eigen gevoel!!

Liefs ikje


Geschreven door: anja op Woensdag 10 Februari 2010 om 14:07 Gek bericht?

dank je wel ikje, wat een mooi stukje heb je getypt.
zo is het ook alles heeft een bepaalde tijd en dan moet je dit en dat, erg vervelend eigenlijk als je dat zo leest.

nou heb een heel goed gesprek met m''n huisarts gehad hij nam echt de tijd voor me en heeft me vanalles uitgelegt.
hij denk ook dat het toch voor me zelf even beter is om iets te gaan gebruiken.
ik ben al een heel eind op weg maar klap steeds weer terug kom er zelf niet uit.
en daardoor blijf ik m''n lichaam uitputten en krijg ik negatieve gedachtes, en dat is weer slecht voor me vertrouwen in het lichaam, hierdoor ga ikw eer een stap terug.
was erg geschrokken eigenlijk van z''n verhaal, maar heb me er maar aan overgeven het is denk ik ook echt het best, dan kan ik me straks weer helmaal richten op m''n herstel en opzoek naar werk enz.
ook zei de huisarts dat ik echt meer dingen moest gaan doen, want blijf maar peiekeren als ik thuis zit.
ik ben met de reintergratie arts op zoek naar een baan, voeld ook erg goed heb er veel zin in.
en probeer meer te sporten en vaker onder de mensen te komen, langzaam aan komt alles weer goed

ik moet straks m''n medicijnen ophalen, best spannend denk dat ik de bijsluiter maar gelijk weg stop wil ik niet lezen, anders krijg ik direct last van bijwerkingen.
de huisarts zei dat ik de eerst twee week misselijk en moe kan worden nou dat vind ik voldoende om te weten.
en moet over 4 week heen voor controle en zie ik het niet zitten of voel ik me niet goed kan ik altijd bellen.
geeft me een goed gevoel.

ga nu even gestrekt, was een druk gespannen morgentje

liefs anja


Geschreven door: ikje op Woensdag 10 Februari 2010 om 21:41 Gek bericht?

hallo Anja

Hoe voel je je nu over deze dag? en met name over je keuze?

ja dat piekeren doet hem de das om he? I know
Piekeren is ook een bezigheid die werkelijk nergens opslaat, haha.. ik zeg dit bewust iet of wat met een bespottelijke toon, is het ook bespottelijk hoe wij onszelf ''''kapot'''' kunnen krijgen. Spreek hier absoluut over mezelf. Want ik kan van een muisje, die haast onzichtbaar is een olifant maken die wel 2 keer zo dik is als zijn mede-ras met name in de nachten is het geen grijze olifant meer maar een zwarte olifant zonder slurf want het lijkt of dat ie het verhaal nooit uitblaast

Zo is het hoe het werkt. Piekeren is een nutteloze bezigheid die wij mensen dan toch blijkbaar nodig hebben (willen hebben) We piekeren over het verleden of over de toekomst want als we in bed liggen, piekeren we meestal niet over hoe we ons dekbed nou over ons heen gaan leggen (dit is een voorbeeld wat een goeie vriend van mij deelde)

Verleden is geweest en kunnen we dus niets meer aan doen.
Toekomst is later en kunnen we nu niets aan doen
Heden is waar we ZIJN

Sinds ik mijzelf meer bewust ben van het NU, lukt het mij aardig goed om het piekeren te beperken.. Als ik zit te eten probeer ik me te concentreren op het eten en niet te gaan malen over later. Zijn er wel momenten dat het op prijs wordt gesteld dat je kijkt dan je neus langer is, wil ik alleen duidelijk maken dat we niet moeten leven in de toekomst die nog komen gaat maar juist NU leven waar we ZIJN!!!

Ik snap jouw overweging maar al te goed dat je voor de AD-pillen kiest!

Nog een kleine tip die mij vroeger erg hielp is: mezelf elke dag een uur gunnen om te mogen piekeren. Elke minuut die ik eerder piekerde moest ik verplaatsen naar het uur die ik vast had gezet in mijn agenda. Bijvoorbeeld van 6 tot 7 uur piekeren!!

En jezelf in sport te uiten is al helemaal goed!! wat doe je voor sport? En werk? al iets op het oog?

ik heb nog niet veel van je gelezen alleen wat mij heel duidelijk word is dat jij veel in je mars hebt. En door even nog extra puntje op de i te zetten, kom jij waar jij gaat komen!! Believe me and better believe in Youreself!!!!

liefs

ikje


Geschreven door: anja op Donderdag 11 Februari 2010 om 10:34 Gek bericht?

hallo,

ik heb vanmorgen m''n eerste AD (paroxetine) erg raar gevoel, maar weet dat ik het even nodig heb.
m''n gevoel er over is een beetje dubbel, aan de ene kant denk ik je hebt de goeie keuze gemaakt, maar ja dan is er weer een andere kant die zegt niet doen.
word daar zo moe van, waarom kan m''n hoofd niet een besluit nemen

idd dat piekeren dat is zo vervelend, al moet ik zeggen dat het bij mij s''nachtes wel mee valt.
meestal overdag, ik heb ook (NOG) geen werk dus het de heledag aan tijd om te piekeren.
de huisarts zei gister al je moet echt gaan werken of iets anders om je dag in te plannen, en dat voeld ook goed hoor dat wil ik ook.

Verleden is geweest en kunnen we dus niets meer aan doen.
Toekomst is later en kunnen we nu niets aan doen
Heden is waar we ZIJN


mooi stukje is dat zo is het maar vind het nog wel moeilijk hoor om niet terug te kijken.
ik heb een paar maand geleden een cursus mindfulness gedaan en daar heb ik ook veel aan gehad.
ken je dat mindfulness?

het sporten ik doen sinds vorige week (dus nog maar net ) aan bodyshape, erg leuk om te doen wel zwaar maar goed m''n conditie is ook niks.
en ik wil eigenlijk elke dag een stukje lopen.

bah nu ik dit aan het typen ben word ik me toch in een keer misselijk en dizzie, komt vast omdat ik aan de AD denk.
kan daar echt nog niet aan liggen, zit gewoon even tussen de oren, maar ja hoe krijg je dat er uit.

denk dat ik maar even achter de laptop weg ga even iets in het huishouden doen.

liefs anja


Geschreven door: ikje op Donderdag 11 Februari 2010 om 14:08 Gek bericht?

hallo Anja

mooie voornemens om te sporten en elke dag een stukje te gaan lopen. Of je je sport lang of kort doe, als het leuk is, lekker doen en vooral doorgaan

sporten is ook echt een goede uitlaatklep om je piekeren een halt stop te roepen. sporten maakt een stof aan je hersens waardoor je je beter voelt en vaak minder reden hebt om te piekeren. En soms is piekeren juist erg verstandig om te doen, voel je zelf wel of het erg is of niet. We hoeven namelijk ook niet te vluchten voor het piekeren. Af en toe laat ik het (heerlijk) toe en kruip ik helemaal in mijn pieker-moment. Ik ben ook niet meer angstig van mijn piekeren. Eerst kon ik nog weleens angstig zijn en denken dat ik terug zou zakken. Ik heb nu ge-accepteerd dat ik een piekeraar kan zijn, waardoor ik het af toe ook maar gewoon laat gebeuren. En dan is het zover, valt het vaak mee
dat noemen ze ook wel loslaten! Laat maar gewoon gebeuren.

Wat jij omschrijft over die twee kanten aan een keuze. ja dat heb ik heel lang gehad was het mijn verstandelijke en gevoel die in gevecht gingen vaak koos ik dan het verstandelijke en mijn gevoel bleef maar doorzeuren op de één of andere manier. Maak ik nu vaak keuzes op basis van mijn gevoel en een beetje verstand Beide hebben we gekregen dus mogen we het beide gebruiken wel in een goede verhouding!!

laats was ik in een winkel om wat spullen te kopen voor mijn huis. (nieuwe woning). toevallig zag ik gordijnen hangen die ik wel erg leuk vond. de maten klopte en ze waren vet afgeprijsd! maar ja ik had dus geen kleur van mun vloerbedekking bij me of van de muren. Lastig clichee
verstandelijk had ik ze alweer weg gestopt. Toch liep ik er weer heen en mijn verstand bleef beweren dat ik het niet moest doen. op een gegeven moment heb ik me afgesloten voor de wereld en ook voor mun verstand en ben echt even naar mijn gevoel gegaan. En mijn gevoel was positief tegenover die gordijnen. Ik ze toch maar gekocht. Later bij de muren gehouden en bij de vloer en ik vond het niets. Dus beetje balen. Weer later toen ik ze voor het echt ging ophangen stonden ze werkelijk perfect! had de kleurtint niets anders geweest moeten zijn dit bevestigde voor mij dat ik onderbewust best wel weet wat ik wel niet kan. wat ik wel en niet weet enzo..

Want onderbewust weten wij alles al. Weten wij ook hoe we onszelf beter kunnen voelen. Alleen luisteren we weinig naar onszelf

En mindfulness heb ik nooit zelf gedaan, heb er weleens het één en ander van gehoord. wat is precies wat je eraan gehad hebt? kun je een voorbeeld geven?

Ja die misselijkheid!! idd kan gewoon komen omdat je eraan denkt en mee bezig bent. En wat je al eerder schreef om de gebruiksaanwijzing weg te doen! helemaal mee eens. Zo werkt het nou eenmaal bij de mens. als er iemand een griep heeft en we moeten (gewoon een keer) niesen, zijn we al ziek omdat we ook de griep hebben. gebruiksaanwijzigingen kunnen weleens klachten oproepen, die we dan gaan voelen maar vaak niet hebben!!

ik wens je een goeie dag verder!! geniet van je momenten

liefs ikje


Geschreven door: anja op Donderdag 11 Februari 2010 om 15:29 Gek bericht?

wat kan jij mooie stukjes schrijven zegt, en het is zo herkenbaar allemaal

ik voel me al weer een stuk beter, ben eerst even in huishouden bezig geweest en toen werd ik zo moe.
dus ben even gaan liggen even dommelen heeft me goed gedaan.
toen ben ik even boodschappen gaan doen met m''n ouders, durf nog niet zo goed alleen maar dat geeft niks is ook gezellig
heb net alles even opgeruimd en nu is het even weer tijd voor rust, ach zeg steeds tegen me zelf je had al een mindere week dus het komt echt niet door de AD en moet je zien wat er allemaal gebeurd is van de week.
dus mag moe zijn van me zelf.
ook dacht ik net in een keer he volgens mij is m''n hoofd al wat rustiger haha
en besef nu ook en accepteer het al wat beter dat ik nu AD heb, het is beter voor me hoofd want dat gepieker

wat je zegt over dat pieker uurtje dat ga ik even met m''n psy overhebben missvchien dat dat mij ook wel even helpt, maar weet niet zo goed hoe ik dat moet doen, ben bang dat ik te veel dingen ga weg stoppen.
want merk en weet dat ik te veel in gevecht met me zelf ben.

wat leuk zeg dat je een nieuwe woning hebt, woon je er al en bevalt het?

hoe gaat het trouwens met jou en hoe ben je hier beland op deze site?
praat alleen maar over me zelf maar het lucht wel even op

oja de mindfulness: ik heb best veel aan de ontspannings oefeningen, en om steeds in het nu te blijven.

http://www.mbcttrainingen.nl/audiobestanden.html

op deze site staan mindfullness oefeningen misschien heb je er ook iets aan.
ik vind het wel lekker even tot je zelf komen, even helmaal niks.

anja


Geschreven door: ikje op Donderdag 11 Februari 2010 om 17:37 Gek bericht?

hihi dank je wel voor je complimenten

een jaar geleden ben ik terecht gekomen op deze site. Het ging erg goed met mij alleen ik hoorde de stem van mijn vader steeds. het rare was, hij was er niet haha dus ik was bang dat ik psychotisch werd ofzo
in paniek heb ik hier toen een bericht geplaatst. Een andere bekende van deze site heeft mij toen super goed geholpen. hij is mijn leermeester geweest

omdat hij mij heeft laten kennis maken met wie ikzelf ben, werd mij duidelijk dat die stem van mijn vader bij mij was om mij te helpen. Hij hielp mij bij het laten weten wat mijn eigen mening is en die van hem is!

Daarna ben ik op deze site gebleven. Gewoon om andere de prachtige ervaring te bieden om jezelf te vinden
Vandaar

Met mij gaat het goed. Wel heb ik piek-momenten en diepte-momenten. Die mogen er beide zijn. Ik heb een lange weg gevolgd om tot mezelf te komen en daarvan heeft het laatst jaar mij de meeste energie en stress gekost. Eerst was intern (mijn gevoel) negatief, het afgelopen jaar was het extern (mijn familie, vrienden en instanties) die ik ''''moest'''' overtuigen van mijn genezing. Dit koste mij enorm veel doorzettingsvermogen en kracht. Ook voelde ik me in de steek gelaten door de meeste die ik juist nodig dacht te hebben. Dit was niet het enige wat me bezig hield. Daarbij was gekomen dat ik in een hele vervelende woon situatie was beland en het niet leek op te houden. En daarboven op gingen mensen aan mijn verhaal twijfelen incl familie! En heb ik me zo eenzaam gevoeld dat ik zelf ook begon te twijfelen of het ooit goed zou gaan komen. Uiteindelijk ben ik in mezelf gaan geloven en mezelf weten te vertrouwen en nu heb ik een Nieuwe woning en ja, ik woon der sinds een week of drie nu. Het voelt zo fijn!! BEn zo blij dat ik mezelf heb blijven geloven en mezelf een kans heb gegeven om door te vechten en het leven ook anders heb kunnen en mogen ervaren
inmiddels gaat het met familie weer goed..

Terug gekeken op dit inspannende jaar, zie ik nu dat dit een mooie kans is geweest om mezelf te leren liefhebben/ waarderen en respecteren. Het mooie is dat ik het heb gegrepen en het gelukt is!!!
Deze situatie heb ik niet voor niks gekregen.. wil ik hier echt iets mee gaan doen. Mensen bemoedigen in situaties die zij als hopeloos ervaren.. Uitdragen dat als je het geloof in jezelf behoud, je komt waar je wilt komen.

Ik ben blij dat het je oplucht om lekker effe je verhaal over jezelf te doen.. ik vraag ernaar dus ik vind het een eer dat je mij een antwoord geeft. En als ik niets van je zou willen weten, stel ik geen vragen

jezelf accepteren en lief zijn voor jezelf houd inderdaad ook in om gewoon lekker aan je moeheid toe te geven.

dank je wel voor die site kijk ik later eens wat hij inhoud.. ik heb nog altijd geen internet, naja heel beperkt. Heb totdat ik een vaste aansluiting heb een dongel. en op een dongel kun je maar voor 500mb internetten. Dus wil ik zuinig zijn.. haha

ik wens je een fijne aaf ik ga koken want ik krijg eters vanavond

liefs ikje

ps mag ik vragen wat je leeftijd is? En als ik dat mag vragen.. wat is je leeftijd


Pagina 1 van 5 pagina's met reacties
[1 2 3 4 5]

Ook u kunt reageren op dit bericht:

!! Wij wijzen u er met nadruk op dat het lotgenotenforum openbaar toegankelijk is en dat o.a. Google deze website indexeert. Let u dus op met uw persoonlijke gegevens als u niet wilt dat deze via het internet te vinden zijn.

Uw naam: 
   
Uw bericht: 

Om spam te voorkomen, vragen wij u om deze cijfers Typ deze cijfers over hier over te typen:
(Uw browser moet cookies accepteren)

E-mail een vriend(in)
Print deze pagina
Favorieten