Depressief.nl is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de reacties op dit lotgenotenforum noch voor de inhoud van andere websites die hier genoemd worden.

Kluizenaar

Geschreven op: Zondag 3 Januari 2010 om 15:28
Gek bericht?

Kon even geen andere naam bedenken. Maria zelf bestaat al een tijdje niet meer en vraagt zich soms af of ze wel ooit bestaan heeft. Waarom kluizenaar? Omdat ik dat sinds een tijd ben. Sluit mezelf op in huis en in domme spelletjes op internet. Vooral niet denken is mijn motto. Werkt natuurlijk niet, er zijn ook nachten. Nachten die ik doorbreng met eindeloos denken en piekeren. Ik ben wakker tot ik de vogels alweer hoor. Ik hoor ze tenminste nog dus ik leef nog al is het maar net.

Ben nog net te laf of mezelf te doden. Kan ik ook niet maken voor mijn gezin, die zware last wil ik ze niet geven. Laat de natuur zijn werk maar doen, ik help wel mee. Kook sinds een jaar nog maar zelden eet slecht en snoep veel. Slank en volgens mensen een mooi lief en knap mens. Van binnen rot maar kan dit enorm goed verbergen als ik dan al eens verplicht naar buiten moet. Boodschappen en mijn gehandicapte zoon halen. Eens in de 14 dagen ben ik dus buiten te bewonderen. Afgelopen maand 52 jaar geworden en niemand die het gelooft. Oma van 3 kleinkinderen en dan de vraag: Wat??? ben jij al oma?? Yep en een best trotse, ze zijn prachtig, alle 3.

Waarom dan toch kluizenaar, je bent rijk, lieve kinderen en kleinkinderen. Velen hebben zelfs dàt niet. Ik ken alle vragen inmiddels wel, de antwoorden ook. Praktijk en theorie. De theorie heb ik, de praktijk kan ik stomweg niet meer aan. Teveel praktijk die om theorie vroeg en te snel achter elkaar.

Mijn leven in een notendop die ik zal beperken tot alleen de traumatische ervaringen.

Incest op 3 jarige leeftijd, gebroken bekken daardoor. Naar ziekenhuis brengen was geen optie dus groeide ik scheef op waar ik nu de gevolgen van draag. Slijtage, artritis.

1e zelfmoordpoging op 6 jarige leeftijd, ik gaf het toen die naam niet, wist tenslotte niet eens wat dood inhield.

Lichamelijk en geestelijk geweld thuis. Liefde werd geuit in dure cadeau''s.

Maagzweer op 12 jarige leeftijd. Op mijn 14e ziekte van pfeiffer en mijn 1e bijna dood ervaring die ik als prachtig ervaarde.

Dan 3 verkrachtingen door vreemden. Bij de laatste bleek ik zwanger. Enorme bloedingen en opname ziekenhuis. Kind weg en 2e bijna dood ervaring.

In mijn 1e huwelijk kreeg ik 2 kinderen. Bij de 1e bevalling liep ik een total ruptuur op, tevens mijn 3e bijna dood ervaring. Bij de 2e bevalling ging het fout met mijn baby. Hartstilstand en daardoor zuurstofgebrek. Hij is nu autistisch en heeft op nu 28 jarige leeftijd een niveau van 1,5 tot 3 jaar.

Gehandicapte zoon aangereden op 7 jarige leeftijd. 3,5 maand ziekenhuis waarvan 6 weken op IC.
Oudste zoon rende brandend door het huis op 16 jarige leeftijd. Slaapkamer uitgebrand zoon 2e en 3e graads verbrandingen.
Oudste zoon en schoondochter betrokken bij een zwaar auto ongeluk op 18 jarige leeftijd. Vrouw van 32 overlijd 3 zwaargewonden.

1e huwelijk duurde 4 jaar bleef toen 18 jaar vrijgezel op 3 jaar na. In deze 3 jaar de liefde van mijn leven ontmoet. Na 3 mooie jaren stierf hij voor mijn ogen. Ik kon geen afscheid nemen, was niet bij de begrafenis kreeg zelfs geen rouwkaart. Vond zijn graf 3 maanden na zijn dood. Zijn ouders zwaar gereformeerd, stonden niet achter zijn scheiding en hadden mij al helemaal nooit geaccepteerd. Was toen in staat hem op te graven om alsnog afscheid te kunnen nemen en werd woest op de mieren die over zijn graf liepen.

Mijn 2e huwelijk 18 jaar na mijn scheiding. Dit bleek een enorme fout, 1 dag na het huwelijk begon de ellende al. De man kreeg als diagnose sociopaat. Ik liet mij wederom 4 jaar bijna letterlijk slopen. Kon helaas niet eerder weg uit dit huwelijk door woongebrek. Ik kreeg geen huis.

Nu alweer bijna 6 jaar met tussenpozen vrijgezel. Enkele kennismakingen achter de rug omdat ik niet meer alleen wilde. Het is niet voor mij weggelegd deze kennismakingen gaven mij klap op klap. Door dat internet daten lijkt het of de mensen alleen maar willen scoren. Liegen en bedriegen is nu de gewoonste zaak van de wereld. De laatste 3 kennismakingen gaven mij de nekslag. De 1e van deze 3 duurde 14 maanden en ik kwam er achter dat de man vaker loog dan dat ik de afwasmachine in en uit ruimde.
De 2e ging over op treitereien. De derde pfff die was achteraf toch niet toe aan een nw relatie ivm het overlijden van zijn vrouw. Kreeg schuldgevoel tegenover haar. Na deze 3 besloot ik de droom van samen zijn op te geven.

Op dit moment lopen er enkele rechtzaken. Mijn gehandicapte zoon bleek 5 jaar seksueel misbruikt te zijn. Openbaar ministerie seponeerde de zaak ondanks alles. Achteraf hoorde ik dat ze nooit echt onderzoek deden.
Nu goede advocaat in de hand genomen om die uitspraak ongedaan te krijgen, het internaat aan te klagen omdat zij mijn zoon willens en wetens hebben blootgesteld aan de dader. Zijn gedrag was bekend bij de instelling. Toch lieten ze hem zelfstandig wonen op het terrein met minimale toezicht. Mijn zoon is nu de gedetineerde de dader loopt vrij over het terrein.

En nu? Nu ben ik zo moe, zo vreselijk godvergeten moe. Kluizenaar is de naam. Bezig met zelfdoding op legale wijze. Ik probeer in leven te blijven totdat de rechtzaak afgelopen is. Ik moet zorgen dat mijn zoon veilig kan leven. Geef mij in godsnaam de kracht dit te kunnen volbrengen, ik ben er bang voor.

Positieve noot. Mijn kinderen zijn met liefde grootgebracht. De oudste leeft inmiddels 11 jaar met de liefde van zijn leven. Ik verbrak voor hem dus gelukkig de circel.

Ik moest het allemaal ergens kwijt. Bij de hulpverlening van nu krijg je maar 8 sessies per jaar vergoed.

Reacties op dit bericht:

Geschreven door: Dromer op Donderdag 7 Januari 2010 om 11:03 Gek bericht?

Hoi Kluizenaar

Wat een verhaal ik vind het heel knap dat je het hier hebt kunnen opschrijven. (ik hoop ook dat het je toch ook wat oplucht)

Ik wens je heel veel sterkte toe !!!!!! en probeer heel erg naar je eigen POSITIEVE NOOT te kijken wie weet is dat een lichtpuntje in de duisternis waardoor je toch de kracht vindt om verder te kunnen gaan.

Groetjes Dromer

Geschreven door: Kluizenaar op Vrijdag 8 Januari 2010 om 11:58 Gek bericht?

Dank je voor je lieve reactie Dromer. Ik waardeer dit enorm. Het luchtte inderdaad wel wat op. Ik doe mijn best op mijn positieve noot te blijven. Er gebeurde inmiddels weer het één en ander.
Gisteren mijn 1e vervolg gesprek gehad met mijn psycholoog. Ook dit voelde positief.

Vanmorgen kreeg ik een verontrustend telefoontje van de mentor van mijn zoon. Er is een aanklacht tegen hem ingediend ivm mishandeling. Hij heeft een passant op het terrein geschopt, geslagen en gebeten. Niet misselijk dus. Hij is inmiddels zo doorgedraaid dat hij zijn agressie verkeerd gaat uiten.

Afgelopen jaar vertoonde hij ook bijt-gedrag naar de leiding toe. Drie begeleidsters moesten het helaas ontgelden. Het gedrag mag dan verklaarbaar zijn maar het mag niet worden goedgesproken. Bij de voorlaatste keer is er goed met mijn zoon gesproken door zowel de leiding als door mij, ik vertelde mijn zoon dan ook:
het is nu de laatste keer geweest, bij een volgende keer moeten je tanden eruit, een mensenbeet is enorm gevaarlijk.
Helaas blijkt nu dat mijn zoon zich niet in de hand kan houden. Vanavond haal ik hem weer voor het weekend. Hou ik mij niet aan mijn woord dan is het hek van de dam. Hou ik mij wel aan mijn woord dan is eveneens het hek van de dam. Mijn zoon gaf al bij de leiding aan dat hij vreselijk bang is dat zijn tanden er nu uit moeten. Wat moet ik? Mijn zoon is bijt-gevaarlijk! Ik weet het niet meer!

Had dit gedrag te voorkomen geweest indien hij nou eindelijk eens therapie had gekregen? We wachten inmiddels op therapie vanaf juli 2007. Ik begrijp zijn agressie. Na 5 jaar te zijn verkracht begrijp ik zijn doordraai gedrag. Maar.... zijn manier van uiten kan gewoon domweg niet! Help mij met denken over een goed besluit, ik kom hier even niet meer uit! Geen idee wat ik mijn zoon vanavond moet vertellen. Ik heb geen tijd om dit te relativeren. Laat ik het even met rust tot ik heb kunnen nadenken? Mijn zoon zal zich dan tot zijn volgende weekend bij mij druk maken. Dit kan dan óók weer nadelige gevolgen hebben. Afwachten wat de politie gaat doen?

Ook ben ik wel benieuwd wat de politie voor stappen gaat ondernemen, zij deden NIETS met de aanklacht van verkrachting (op mijn zoon verhoren na dan die op video is vastgelegd) Nu is er een aanklacht van een niet gehandicapte mevrouw. Ze zullen nu vast wel ingrijpen. Ik begrijp de vrouw goed, ik zou zelf ook een klacht neerleggen. Mijn zoon mag inmiddels niet meer zonder begeleiding naar buiten, ook dáár sta ik achter. Maar... heel eerlijk? Ik verwijt mijn zoon zijn gedrag aan de verkrachtingen en het handelen van internaat, politie en openbaar ministerie. Seponeren van zijn zaak tegen de verkrachter en uitblijven van geestelijke opvang voor mijn zoon na zijn traumatische ervaringen.

Wat doe ik met die tanden??? HELP

Geschreven door: Dromer op Zaterdag 9 Januari 2010 om 22:15 Gek bericht?

Hoi Kluizenaar

Ik denk dat je eerlijk moet zijn tegen hem.
En ik denk dat het dreigement van dat zijn tanden eruit moeten misschien verkeerd is maar je kunt dat nu ook zeggen (want dat lost het niet op want als zijn tanden er uit zijn vindt hij zijn handen wel of iets anders) Dus ik denk dat je hem bij moet staan met hulp en niet met dreigementen. (kan hij niet bij een sport om zijn energie om te zetten in iets positiefs)

Misschien kun je op een andere plek vinden voor geestelijke hulp voor hem.

Verder vind ik het super dat het 1e vervolg gesprek met je psycholoog positief is verlopen !!! Gaaf.
Je kunt misschien de dingen van je zoon ook bespreken met je psycholoog wie weet heeft hij een idee hoe hij geholpen kan worden,

Ik wens je heel veel sterkte en succes de komende tijd!

Groetjes dromer

Geschreven door: Andreiko op Woensdag 10 Maart 2010 om 12:39 Gek bericht?

hoi Kluizenaar ,

Wat ben je sterk na alles wat je meegemaakt hebt ! Ongelofelijk. Dromer heeft mijns inziens helemaal gelijk. Je vertrouwens relatie met je zoon niet slechter maken door dreigmeneten , hem helpen en steunen.
In jouw situatie babystapjes maken , anders ga jezelf de goot in !:
1 ga naar meer sites als deze en schrijf het van je af. Verwacht geen ondersteuning , maar als je het krijgt als van dromer bedank hem dan diep vanuit je hart
2 probeer met je dochter en haar man de politie film over je zoon te bemachtigen en het proces verbaal te lezen
3 probeer dit zo kort en bondig met bewijs bijlagen van politie etc naar vele kranten te mailen. Hopelijk kan je zo druk op de politie uitoefenen die dan echte hulpverlening voor je zoon gata brengen en de dader en het instituut straffen
nogmaals babystapjes , en probeer zelf regelmatig te wandelen of op een hometrainer alles van je af te trappen. En inderdaad sport of bodybuilding voor je zoon kan helpne zijn agressie kwijt te raken.

houw je mals en ga er voor , je veriendt het !!))!!
Andrieko

Ook u kunt reageren op dit bericht:

!! Wij wijzen u er met nadruk op dat het lotgenotenforum openbaar toegankelijk is en dat o.a. Google deze website indexeert. Let u dus op met uw persoonlijke gegevens als u niet wilt dat deze via het internet te vinden zijn.